Handel.
Savannah staat de volgende ochtend op de motorkap met haar verrekijker te kijken naar drie torens aan de horizon. Op de kaart staan de coördinaten van Rigmar in de zelfde richting. Na een paar minuten stapt ze van de auto af en start de motor. Na een half uur moet ze even zoeken naar een plek waar ze de volgende beek over kan steken het water staat hoger na de regen.
Het kasteel word groter en groter als ze dichterbij komt. De torens zijn stalen skeletten die de hemel in rijken. Tussen hen in houd een platform een flatgebouw in de lucht. Op de zijkant staat in meters hoge letters Port Rigmar. De opgestapelde scheepvaart containers er onder vallen in het niets.
Ze heeft een weg gevonden en het begint drukker te worden. Er begonnen huizen langs de weg te staan allemaal gemaakt van containers. Ze kijkt zijwegen in en vraagt zich af waar ze zou moeten zijn. Hier en daar staan straatnamen in ruwe letters op muren geverfd en soms een huisnummer. “Een hele stad van containers die niet op de kaart staat.” Denkt ze vol ongeloof.