Schatgraver
Robin en Nina gluren over het randje van de duin naar het strand.
“Waar is ie naar toe?” Vraagt Nina.
Robin kijkt door zijn groene verrekijker naar een grote man op het strand.
“Naar het dikke touw bij alle schelpen.” De man kijk er even naar zijn gestreepte t-shirt wappert net als zijn lange haren en baard in de wind.
Nina kijkt naar het zand op haar rietje en geeft dan het pakje yokie-drink aan Robin. Terwijl Robin het pakje leeg drinkt vraagt ze.
“Zou hij de schat komen ophalen?”
“Nee dan zou hij met een schip gekomen zijn.”
“Maar als hij dan geen piraat is…”
“Een dingen zoeker?” Valt Robin haar in de rede.
“Ja of schat graver. Misschien weet hij waar de schat is.” Nina kijkt nu door de verrekijker. De man loopt verder langs het strand, met zijn blote voeten spetterd water. Robin bestudeer de kaart in de donald duck.
“Kan jij hem zo lezen?” Nina kijkt er ook naar en draait haar hoofd. Het helpt niet echt. Robin houd de donald duck op zijn kop.
“Ja. Kijk daar is de vuur toren en daar is de strand tent.”
“Oh, Waar is de haven dan?”
“Die is er niet meer.” zegt hij met ene al wetende blik.
“Die hebben de Spanjaarden ontdekt en dan kunnen de piraten hem niet meer gebruiken.”
“Waarom niet?”
“Omdat hij dan niet meer geheim is.”
Soms vraagt Robin zich af waarom Nina mee gaat naar het strand. Ze weet niks van piraten en wil alleen maar vliegeren. Robin bouwt zandkastelen en gaat zwemmen en hij zoekt schatten. Maar hij kan ook vliegeren.
(more…)